Tüm güzellikleri senden öğrendim canım annem.

Sevmeyi, sevilmeyi, neşeyi, coşkuyu ve bilhassa espri yeteneğini.

Ama sende hüzünde vardı, endişe de.

Bunları bana verememiştin. Kabul etmiyordum hüznü.

Allahtan gelen her şeyi, kabul edip, gülerek bakardım hep yaşama.

 

4 Mart 2006 da  hüznü de öğrettin ya bana!

Aşk olsun Anne sana.

 

Sen başka bir boyuta uçtun gittin.

Her ne kadar bilsem de bu vuslat.

Bana ayrılığı da öğrettin ya!

Aşk olsun Anne sana.

 

Orada seni sarıp sarmalayan, kara toprak değil,

SEVGİ ve AŞK olsun  Anne.

 

Seni çok seviyorum.

Ve bu naçizane kitabımı,

Senin hatıralarına hediye ediyorum.

Hepimizin yolu açık olsun Anne.

 

BİHİN EDİGE